29 Şubat, 2012

HAYAL KURDUĞUNDA

Parlayan, günü aydınlatan bir ışık gibi uzayıp gider bu geniş yol... Sesler uzaklardan gelir,


rüzgar yeni bir iklim getirir. Sarmalayan başka bir dünya, bir kar tanesi gibi göklerde belirir.

Gözünün gördüğü gökleri geçmez çünkü.. Orada bitmesi gerekir.



İnsan, kendine acının kol gezmediği yeni bir sayfa bulur, sevdiği yeni yağmurlar olur.

Algıları yeni bir sabaha açılır, dimağı yeni kelimelere...



Gülümsemek hep vardır kalbinden gelerek, seyehat edercesine geçer, başka başka yerlerden..

" Bu en güzeli işte ! " der " Ben bu hali seviyorum ! " sanki bir yerlerden...



Şimdi sorular sormak gerekmez, bilinir ne olup bitecek. Sezdiğin hep doğru olur, dem vurmaz

bilinmezlerden...



Hayal kurduğunda, hayalinin ölçüsü kadar bir değişiklik olur ancak alınan pay. Büyük düşünce dünyaları

değiştirir belki de kökü ezelden..



Çözülmüyor bu düğüm zaman geçmeden... Hem zamanı durduramıyorsun hem ellerinde olsun

istiyorsun beklediklerin... Zaman yeni bir akışa ket vuruyor. Susmak, konuşmaktan daha önemli oluyor.



Güzel olan her şey sonsuz bir sevgi ile kapıda görünüyor. İster yeni gelen bir yıl ister an ister ölçülemeyecek

bir zaman olsun hakedilende bu oluyor. Her ne kadar zor gibi görünsede, umut ederek yeni bir rengi çağrıştırıyor.

Nasıl olursa olsun !.


S.A.