UZAYIP YOK OLAN GÖLGELER GİBİ

Yolun bitiminden habersiz, uzayıp yok olan gölgeler gibi, nereye varacağını bilmeden,


bilse de farketmiyor gibi görünüyor hayat... En çok istenilen bir hikayede var oluyor.



Duymak istediğin, kendine sormak istediğin sorular artıyor. Gördüğün gerçeklik bir sonraki

olayın nedeni olamayabiliyor. Neden- sonuç ilişkisi yerini " yeni neden "- sonuç ilişkisine

bırakabiliyor zaman zaman. Birey olarak neyi anlamlandırmaya çalışıyorsan, o, başka bir gerçekliğe

dönüşebiliyor.



Örneğin; dünya üzerinde yaşanan olumsuz olayların ve bunların neden olduğu sonuçların nasıl ortadan

kalkacağı hep bir tartışma konusu.. Akıl, bilgi, zeka, kültür, yetenek,içgörü, paylaşım, denge, ahenk hayatı

daha yaşanılır kılan unsurlar. Bunların kendi içinde uyumlu olması da istenilen sonucu almayı kolaylaştırabiliyor.



Çağın gereklerine ayak uyduran kollektif bilincin oluşması ve sürdürülmesi bütün bunlara bir ivme

 kazandırabiliyor ancak yeterli olabiliyor mu?



Yeni bir eğitim, yeni bir bakış açısı, evreni yorumlamakta kullanılan donelerin dayanaklarını sorgulamak

 gerekebilir.



İnsan tabiatı gereği ölümlüdür deniliyorsa o zaman dönüp doğasına bakabiliriz. Etrafımızda bulunan ve

 hayattan zevk almamızı sağlayan, doyum veren şeylerin de varlığını gördükçe, yaşanan olumsuzlukların

neden bunları gölgelediğini merak edebiliriz.



Zıtlıklar anlamayı zorlaştıran şeylerdir bazen.. Çünkü çelişkiler barındırabilir.



Sevdiğin şeylerin sana ait olması ve hayata bir anlam yükleyerek sevdiğin şeylerden keyif almaktan daha güzel

birşey göremiyorum. Hayat kısa diye bir şeylere odaklanıp başka şeylerden kopmaya gerek yok. Şimdi

görülenler iyi bir geleceğin belirtileri de olabilir. Kim bilebilir?


S. A.